শ্ৰী শ্ৰী মাধৱ আছিল নতুন বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ মহান প্ৰচাৰক। ১৪৮৯ চনত লক্ষ্মীপুৰ জিলা নাৰায়ণপুৰৰ লাটেকু পুখুৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ গোবিন্দগিৰি আৰু মাতৃ মনোৰমা। শংকৰৰ প্ৰিয় শিষ্য মাধৱ আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মই ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ সাজু হৈছিল। বাৰাদী, গণক্কুছি, সুন্দৰবিদ্যা, ভেলাদংগা আদি ঠাইত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ হৈছিল যেতিয়া মাধৱ সাজু হৈছিল। ই হৈছে ‘নামঘোষা’ নামৰ মানদণ্ড, যিয়ে নিজৰ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে এজন মহান গুৰুৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল। এই কাম প্ৰচাৰকজনে প্ৰকৃততে জনপ্ৰিয় শ্লোগান অনুসৰি কৰিছিল। তেওঁৰ বিভিন্ন অভিব্যক্তিও আছিল -

আখ্যানমূলক ৰচনা - ৰাজসূয় কাব্য, আদিকান্দ ৰামায়ণ
তাত্ত্বিক গ্ৰন্থ - জন্মভাষ্য, ভক্তি - ৰত্নৱলী, নম্মালিকা
নট - অৰ্জুন - ভঞ্জন বা দধিমথ
ঝুমুৰা - চোৰধৰা, পিমপ্ৰা-গুচোৱা, ভূমি - লেটোৱা, ভোজনবিহাৰ।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা মাধৱে বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰসাৰ সম্পৰ্কে বহুতো বক্তৃতা প্ৰকাশ কৰিছিল যাতে সাধাৰণ মানুহে বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ নীতি সহজে বুজিব পাৰে। এই গীতটি মাধৱৰ ভক্তিৰ এক মহান লক্ষণ। ইয়াৰ দ্বাৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে তেওঁলোকৰ সাহিত্যৰ সৌন্দৰ্য্য বুজিবলৈ সহায় কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

Assam TET ফালৰ পৰা দশম শ্ৰেণীৰ বিষয়বোৰ আৰু অসমীয়া মাধ্যমত